Przejdź do treści

UKE o lokalizacji kanałów technologicznych

Data: 2011-05-25 00:00:00

Obowiązki zarządcy drogi w trakcie budowy lub przebudowy drogi.

Zgodnie z art. 39 ust. 6 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2007, Nr 19, poz. 115 z późn. zm.), zwana dalej „ustawą o drogach”, zmienionym przez ustawę z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. Nr 106, poz. 675), zwana dalej „ustawą szerokopasmową”, zarządca drogi w trakcie budowy lub przebudowy drogi jest obowiązany zlokalizować kanał technologiczny w pasie drogowym:

1)  dróg krajowych;
2)  pozostałych dróg publicznych, chyba że w terminie 60 dni od dnia ogłoszenia informacji,
o której mowa w ust. 6a, nie zgłoszono zainteresowania udostępnieniem kanału technologicznego.

Z powołanego wyżej przepisu wynika, iż zarządca drogi ma obowiązek budowy kanału technologicznego w przypadku budowy lub przebudowy drogi krajowej, natomiast w przypadku pozostałych dróg publicznych obowiązek ten powstaje wówczas, gdy w terminie 60 dni od dnia ogłoszenia informacji, o której mowa w art. 39 ust. 6a ustawy o drogach zgłoszono zainteresowanie udostępnieniem kanału technologicznego. Gdy zgłoszenie takie nie nastąpi albo nastąpi po terminie, zarządca drogi nie jest zobligowany do budowy kanału technologicznego, choć nie wyklucza to możliwości jego wykonania fakultatywnie.
Powstanie obowiązku, o którym mowa w art. 39 ust. 6 ustawy o drogach, ustawodawca uzależnił również od charakteru prac jakie mają być wykonane. Obowiązek ten powstaje jedynie wtedy, gdy mamy do czynienia z budową lub przebudową jednej z ww. dróg. Pojęcie  budowy i przebudowy drogi zostało zdefiniowane w ustawie o drogach – odpowiednio art. 4 pkt 17 i art. 4 pkt 18 tej ustawy. Ustawa o drogach definiuje również pojęcie remontu drogi w art. 4 pkt 19. Dyspozycją art. 39 ust. 6 ustawy o drogach nie został jednak objęty remont drogi.

Oprócz zarządcy drogi również inne podmioty mogą lokalizować w pasie drogowym kanały technologiczne. Jednakże, jak stanowi zdanie pierwsze art. 39 ust. 3 ustawy o drogach, może to nastąpić wyłącznie w szczególnie uzasadnionych przypadkach, za zezwoleniem właściwego zarządcy drogi wydawanym w drodze decyzji administracyjnej. Wydaje się, iż takim szczególnie uzasadnionym przypadkiem będzie m.in. sytuacja, gdy w pasie drogowym nie jest zlokalizowany żaden kanał technologiczny, a zarządca drogi sam takiego kanału nie lokalizuje albo sytuacja, gdy z powodów technicznych niemożliwe jest wprowadzenie nowej infrastruktury technicznej do istniejących w pasie drogowym kanałów technologicznych. Wskazać również należy na zdanie drugie omawianego przepisu stanowiące, iż właściwy zarządca drogi może odmówić wydania zezwolenia na umieszczenie w pasie drogowym infrastruktury telekomunikacyjnej wyłącznie, jeżeli jej umieszczenie spowodowałoby zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego, naruszenie wymagań wynikających z przepisów odrębnych lub miałoby doprowadzić do utraty uprawnień z tytułu gwarancji lub rękojmi w zakresie budowy, przebudowy lub remontu drogi.

Ponadto każdy podmiot zainteresowany tego typu inwestycją musi postępować zgodnie z przepisami prawa normującymi proces inwestycyjny, tj. ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2010, Nr 243, poz. 1623, z późn. zm.). W myśl art. 28 ust. 1ustawy Prawo budowlane roboty budowlane, polegające na lokalizacji kanału technologicznego, można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę oraz po spełnieniu warunków z art. 32 ustawy Prawo budowlane.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy Prawo budowlane rozpoczęcie budowy następuje z chwilą podjęcia prac przygotowawczych na terenie budowy, po jego protokolarnym przejęciu przez wykonawcę robót. W świetle art. 28 ust.1 w związku z art. 41 ust 1 i 3 ustawy Prawo budowlane, pozwolenie na budowę, na ten moment, powinno być stwierdzone ostateczną decyzją administracyjną, która określa zakres robót budowlanych, jakie mają być wykonane na danym terenie budowy. Przekroczenie zakresu przedmiotowego określonego w tej decyzji jest równoznaczne z popełnieniem samowoli budowlanej.

Na generalnym wykonawcy spoczywa obowiązek zorganizowania procesu budowy w sposób, który uwzględniać będzie zawarte w przepisach prawnych zasady bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, w tym zapewnienie objęcia kierownictwa budowy przez kierownika oraz opracowania planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, wykonania i odbioru robót budowlanych. Do niego należy także podjęcia wszelkich kroków zmierzających do zabezpieczenia terenu budowy, przez co należy rozumieć m.in. zapewnienie ochrony terenu przed wstępem osób nieupoważnionych, tj. podejmowanie niezbędnych działań uniemożliwiających wstęp na budowę osobom nieupoważnionym, a tym bardziej uniemożliwiających takim osobom prowadzenia na tym terenie własnych robót budowlanych.

W sytuacji gdy żaden operator telekomunikacyjny nie zgłosi zarządcy drogi oficjalnego wniosku o zainteresowaniu lokalizacją kanału technologicznego w pasie drogowym, nie istnieją żadne instrumenty prawne pozwalające zarządcy drogi na prowadzenie takiego postępowania z urzędu i wyszukiwanie podmiotów zainteresowanych lokalizacją kanału technologicznego.

W ustawie szerokopasmowej zostały wprowadzone przepisy prawa mające na celu likwidowanie barier w prowadzeniu działalności telekomunikacyjnej przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych. Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, że zgodnie z  art. 39 ust. 7 ustawy o drogach, zmienionym przez art. 62 pkt 4 lit. f) ustawy szerokopasmowej, zarządca drogi ma obowiązek udostępnić kanał technologiczny za opłatą, w drodze umowy dzierżawy lub najmu, w celu umieszczenia w pasie drogowym m.in. infrastruktury telekomunikacyjnej, w tym kanalizacji kablowej. Ust. 7f tego artykułu stanowi, że
„za udostępnienie kanału technologicznego pobiera się opłaty w wysokości określonej w umowie, przy czym opłaty te są ustalane na poziomie kosztów budowy i utrzymania kanału. Przepisu art. 40 ust. 3 nie stosuje się do linii telekomunikacyjnych i energetycznych oraz innych urządzeń umieszczonych w kanale technologicznym”. Z przedstawionej regulacji prawnej wynika, że Prezes UKE nie uczestniczy w określaniu wysokości opłat za udostępnienie kanału technologicznego. Dodatkowo ważnym uprawnieniem dla przedsiębiorców telekomunikacyjnych po zainstalowaniu infrastruktury telekomunikacyjnej  w kanale technologicznym jest zwolnienie linii telekomunikacyjnej od opłaty pobieranej  za zajęcie pasa drogowego (art. 39 ust. 7f zdanie 2 ustawy o drogach).

Zmiany dokonane ustawą szerokopasmową dają zatem przedsiębiorcom telekomunikacyjnym możliwość wprowadzenia na preferencyjnych warunkach infrastrukturę telekomunikacyjną do kanałów technologicznych. Ponadto, w przypadku posiadania przez jednostkę samorządu terytorialnego infrastruktury telekomunikacyjnej i sieci telekomunikacyjnych, przedsiębiorca telekomunikacyjny, zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy szerokopasmowej, może wnioskować  do tej jednostki o zapewnienie mu dostępu telekomunikacyjnego, w tym użytkowania elementów sieci oraz udogodnień towarzyszących, a jednostka ta nie może odmówić uzasadnionemu wnioskowi. Również art. 17 przytoczonej wyżej ustawy stanowi,
iż podmiot wykonujący zadania z zakresu użyteczności publicznej zapewnia przedsiębiorcom telekomunikacyjnym współkorzystanie lub dostęp do infrastruktury technicznej wykorzystywanej do wykonywania swojej podstawowej działalności, z przeznaczeniem na potrzeby publicznej sieci telekomunikacyjnej, na zasadach równego traktowania oraz uczciwej i wolnej konkurencji, o ile warunki techniczne i wymogi bezpieczeństwa na to pozwalają.

Źródło: UKE

, wydruk, pdf , Prześlij znajomym

prawo, UKE, kanały technologiczne, megaustawa

przeczytaj_tresc_ponownie