Przejdź do treści

Blisko jedna trzecia miejscowych planów do zmiany

Data: 2010-09-06 00:00:00
Blisko jedna trzecia miejscowych planów do zmiany

Ustawa o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (tzw. Megaustawa), która weszła w życie w połowie lipca br. nakłada na samorządy obowiązek wystąpienia do Prezesa UKE o opinię do planów miejscowych oraz studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Samorządy mają także obowiązek dostosowania w ciągu 12 miesięcy od dnia wejścia w życie Megaustawy istniejących planów zagospodarowania przestrzennego do wymogów tej ustawy, tak by ich postanowienia nie uniemożliwiały realizacji inwestycji telekomunikacyjnych. Do UKE spływają codziennie plany od gmin z wnioskami o opinie. O tym, czy nowe prawo nastręcza gminom problemy rozmawiamy z Joanną Antczak (na zdjęciu z lewej strony) i Joanną Trzaską z Departamentu Rozwoju Infrastruktury w UKE, które zajmują się m.in. opiniowaniem miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.

Ustawa o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (tzw. Megaustawa), która weszła w życie w połowie lipca br. nakłada na samorządy obowiązek wystąpienia do Prezesa UKE o opinię do planów miejscowych oraz studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Samorządy mają także obowiązek dostosowania w ciągu 12 miesięcy od dnia wejścia w życie Megaustawy istniejących planów zagospodarowania przestrzennego do wymogów tej ustawy, tak by ich postanowienia nie uniemożliwiały realizacji inwestycji telekomunikacyjnych. Do UKE spływają codziennie plany od gmin z wnioskami o opinie. O tym, czy nowe prawo nastręcza gminom problemy rozmawiamy z Joanną Antczak (na zdjęciu z lewej strony) i Joanną Trzaską (na zdjęciu z prawej strony) z Departamentu Rozwoju Infrastruktury w UKE, które zajmują się m.in. opiniowaniem miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.

MAREK JAŚLAN: Artykuł 23 oraz art. 17 pkt. 6 lit. d ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zobowiązuje władze samorządowe do przedłożenia planów zagospodarowania przestrzennego Prezesowi UKE do zaopiniowania. Jaki jest cel tego przepisu?

JOANNA ANTCZAK: Chodzi o to, aby gminy nie ustanawiały w swoich planach zakazów dotyczących inwestycji telekomunikacyjnych, co się zdarzało w przeszłości.

Jak wiele gmin do tej pory przysłało do UKE plany do zaopinowania?

J.A.: Do końca ubiegłego tygodnia wpłynęły do nas 2832 wnioski.

A ile obecnie średnio dziennie takich wniosków wpływa do Urzędu?

J.A.: Wpływa ich około 100 dziennie.

Jak to wygląda statystycznie. Ile planów Prezes UKE zaopiniował pozytywnie, ile negatywnie?

JOANNA TRZASKA: Do końca ubiegłego tygodnia wydaliśmy 1149 opinii, z czego 364 to opinie negatywne. Można więc stwierdzić, że około 31 proc. wydanych przez nas opinii było negatywnych.

Jakie są najczęstsze przyczyny wydania negatywnej opinii?

J.A: Zdecydowanie najczęściej pojawia się zakaz budowy stacji bazowych telefonii komórkowej jak również wież i masztów. Zdarza się także, że gminy dopuszczają budowę takich obiektów na budynkach, ale już dla wolnostojących wież i masztów przewidują zakaz. Takie rozwiązanie oczywiście też jest niedopuszczalne.

Czy gminy takie zakazy w jakiś sposób uzasadniają?

J.T.: Nie muszą tego robić. Na ogół wynika to z tego, że mieszkańcy nie życzą sobie takich obiektów. Powodów można się jednak domyślić na podstawie tego, gdzie te zakazy są umieszczone. Jeśli zakaz został umieszczony np. w części planu poświęconej ładowi przestrzennemu, to zrozumiałym jest, że w uznaniu gminy infrastruktura telekomunikacyjna będzie dysharmonizować estetykę miasta czy wsi. Gdy natomiast taki zakaz znajduje się w części poświęconej infrastrukturze technicznej, trudniej jest nam doszukać się intencji dla wprowadzenia takiego wyłączenia. W tej sytuacji, w opiniach, trudniej jest nam się indywidualnie odnieść do takich przypadków.

A czy takich zakazów jest więcej w małych miastach czy w dużych?

J.T: Charakterystyczne jest to, że w dużych miastach jest więcej zakazów dla wolnostojących wież i masztów. Z kolei często można spotkać się z zapisem, że nie jest dopuszczalne prowadzenie napowietrznych linii teletechnicznych, bo postuluje się zastępowanie ich podziemnymi.

Czy to ostatnie jest niezgodne z Megaustawą?

J.T.: Nie. Oceniamy to pozytywnie starając się wyjść naprzeciw gminom. Przyjmujemy, że nie przewidziano w ich planach zakazu dla lokalizacji infrastruktury telekomunikacyjnej. Brak wskazania zakazu wprost dla tych inwestycji, nie dyskwalifikuje planu. Nawet gdy plan miejscowy przewiduje rozwiązania w zakresie lokalizacji infrastruktury telekomunikacyjnej w odniesieniu jedynie do kabli telekomunikacyjnych uznajemy, że dla możliwości budowy innych elementów technicznych wchodzących w skład infrastruktury telekomunikacyjnej (wieże, maszty, stacje bazowe telefonii komórkowej, inne) gminy nie przyjmują zakazu.  Staramy się traktować każdy plan indywidualnie, ale gdy zauważamy, że gmina dopuszcza budowanie masztów wyłącznie na jakimś określonym terenie, wnioskujemy, że wykluczone jest realizowanie takiej inwestycji na pozostałych terenach. W takim przypadku opinia Prezesa UKE jest negatywna.

Czy to znaczy, że teraz w planie nie może być żadnych zakazów dla obiektów telekomunikacyjnych?

J.A: Zgodnie z zapisami ustawy, zakazy mogą się pojawiać, jeśli są one uzasadnione odrębnymi przepisami. W przypadku gdy podejrzewamy, że zakazy związane są z uwarunkowaniami estetycznymi, ze swej strony informujemy często gminy, że są sposoby maskowania budowli telekomunikacyjnych, np. można postawić maszt w kształcie drzewa, słupa ogłoszeniowego czy też wkomponować stacje bazowe w istniejące budynki. Taki obiekt nie musi wcale wyglądać nieestetycznie.

Co więc powinna zrobić gmina, aby uzyskać pozytywną opinię?

J.A.: To proste. Nie należy ustanawiać zakazów, o których mowa w ust. 46 ust. 1 Megaustawy.

Czy gmina musi bezwzględnie uwzględnić zastrzeżenia Prezesa UKE?

J.A.: Nie, nie musi. Prezes UKE pełni rolę organu opiniującego. Wydana przez niego opinia nie warunkuje obligatoryjnego wprowadzenia postulowanych rozwiązań – tak jak jest to w przypadku opinii organów uzgadniających. Gdy rada gminy uchwali plan nie uwzględniając zastrzeżeń, wojewoda widząc sygnał w postaci negatywnej opinii Prezesa UKE, może stwierdzić nieważność takiej uchwały. Ponadto megaustawa daje Prezesowi UKE możliwość zaskarżenia podjętej uchwały. Zaskarżyć ją może także operator telekomunikacyjny, gdy uchwała narusza jego interesy.

Do kiedy gminy mają czas na przysłanie takiego planu do UKE?

J.A: Procedura tworzenia planów miejscowych to proces ciągły. W Polsce mamy około 2,5 tys. gmin. Zazwyczaj tworzą one kilka, kilkanaście albo kilkadziesiąt planów. Co warto podkreślić mogą one podlegać zmianie, co także wymaga opinii Prezesa UKE. 
W związku z obowiązkiem dostosowania istniejących planów do wymogów art. 46 Megaustawy w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie Megaustawy (art. 75 ust. 2 Megaustawy) można szacować, że do UKE wpłynie w tym czasie około 50 tys. planów miejscowych. Po upływie tego czasu wojewoda jest zobowiązany zmienić te plany, które nie zostały dostosowane.

Wnioskodawcy wyznaczają przeważnie Prezesowi UKE minimalny 21 dniowy termin na wydanie opinii. Nowelizacja ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym sprawiła, że od 21 października br. termin ten zmieni się i będzie nie krótszy niż 14 i nie dłuższy niż 30 dni. Czy obowiązujący aktualnie termin jest wystarczający i czy odpowiadacie w terminie?

J.T: Dotychczas Prezes UKE dotrzymywał wyznaczonego terminu. W związku z obowiązkiem dostosowania istniejących planów spodziewamy się w pierwszej połowie przyszłego roku kilkudziesięciu tysięcy wniosków o zaopiniowanie. Pomogą nam w tej pracy delegatury UKE, których jest 16 w całym kraju. Obecnie są one wdrażane do podjęcia tych zadań i już pierwsze placówki uczestniczą w procesie opiniowania.


 

Przykładowe postanowienia planów miejscowych, które powodują wydanie negatywnej opinii:

I. zakaz lokalizacji funkcji i obiektów niezwiązanych z podstawowym przeznaczeniem terenu i jego obsługą, a także innych funkcji powodujących szkodliwe uciążliwości  dla środowiska i ludzi;
II. zakaz lokalizacji stacji bazowych telefonii komórkowych;
III. zakaz realizacji inwestycji, dla których wymagane jest sporządzenie raportu
  o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko;
IV. zakaz lokalizowania urządzeń i instalacji na dachach budynków, wieżach
  widokowych i kominach
V. zakaz sytuowania budowli z tytułu braku bezpośredniego dostępu do drogi publicznej lub wewnętrznej


Przykładowe postanowienia planów miejscowych, które powodują wydanie pozytywnej opinii: 
 

I. Dla obszaru lotniska
w zakresie zasad modernizacji, rozbudowy i budowy infrastruktury technicznej ustala się następujące zasady zaopatrzenia w sieć teletechniczną:

a) z istniejącej sieci telekomunikacyjnej,
b) planowaną sieć telekomunikacyjną należy wykonać jako kablową; dopuszcza się jej prowadzenie w obrębie pasów drogowych istniejących i projektowanych dróg,
c) dopuszcza się przebudowę i rozbudowę istniejących linii napowietrznych oraz ich wymianę na sieć kablową,
d) na terenie objętym granicami planu dopuszcza się lokalizację inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej w rozumieniu przepisów odrębnych, w tym w szczególności stacje bazowe telefonii komórkowej,
e) dopuszcza się lokalizowanie masztów technicznych związanych z funkcjonowaniem portu lotniczego,
f) w przypadku budowy kontenerowych obiektów telekomunikacji, należy je maskować wysokimi, gęstymi krzewami.
 

II. Ochrona przed promieniowaniem elektromagnetycznym
w zakresie ochrony przed polem elektromagnetycznym związanym z obiektami elektroenergetycznymi i telekomunikacyjnymi obowiązują zasady dotyczące budowy i lokalizacji urządzeń i sieci infrastruktury określone w wymaganiach przepisów odrębnych;

 III. Na obszarze objętym planem zakłada się utrzymanie istniejącej infrastruktury telekomunikacyjnej (urządzeń i sieci) oraz jej rozbudowę wraz z masztami i antenami dostępu radiowego;

 IV. Przebudowa istniejącej sieci telekomunikacyjnej, która koliduje z projektowanym zagospodarowaniem terenu i układem komunikacyjnym, może być realizowana na warunkach określonych przez operatora telekomunikacyjnego według przepisów odrębnych,

V. Wysokość zabudowy: maksimum 3 kondygnacje, do 12 m, dopuszcza się wprowadzenie obiektów wyższych do wysokości 15m, jako dominant stanowiących obudowę przestrzeni i terenów publicznych oraz jako akcentów uatrakcyjniających zabudowę, nie dotyczy części budynków mieszczących urządzenia technologiczne – dla których maksymalnej wysokość wynosić może do 20m (nie dotyczy części budynków mieszczących urządzenia technologiczne, masztów telefonii komórkowej  – dla których maksymalnej wysokości nie ustala się).

, wydruk, pdf , Prześlij znajomym

prawo, jst, mpzp, UKE, samorząd, megaustawa, poradnik

przeczytaj_tresc_ponownie