Przejdź do treści

Ministerstwo Infrastruktury wyjaśnia w kwestii światłowodów

Data: 2010-03-30 00:00:00

W odpowiedzi na wywiad zatytułowany: „Światłowody bez ustawy. Czy Polsce potrzebny jest zapis o łączach światłowodowych” zamieszczony w Gazecie Wyborczej w dniu 19 marca 2010 r., Ministerstwo Infrastruktury pragnie zauważyć, że w wywiadzie tym nastąpiło pomylenie pojęć, co może prowadzić do nieporozumień i wprowadzenia w błąd opinii publicznej. W wywiadzie tym mowa jest ogólnie o dostępie do światłowodów, tymczasem należy odróżnić, że czym innym jest obowiązek doprowadzenia światłowodów do gniazdka abonenckiego (Fibre to the Home, FTTH), a czym innym wspieranie rozwoju sieci szkieletowych.

W odpowiedzi na wywiad zatytułowany: „Światłowody bez ustawy. Czy Polsce potrzebny jest zapis o łączach światłowodowych” zamieszczony w Gazecie Wyborczej w dniu 19 marca 2010 r., Ministerstwo Infrastruktury pragnie zauważyć, że w wywiadzie tym nastąpiło pomylenie pojęć, co może prowadzić do nieporozumień i wprowadzenia w błąd opinii publicznej. W wywiadzie tym mowa jest ogólnie o dostępie do światłowodów, tymczasem należy odróżnić, że czym innym jest obowiązek doprowadzenia światłowodów do gniazdka abonenckiego (Fibre to the Home, FTTH), a czym innym wspieranie rozwoju sieci szkieletowych.


Odnosząc się do wypowiedzi: „Jak ujawniła „Gazeta”, z megaustawy wspierającej rozwój szybkiego internetu w Polsce wypadł zapis zobowiązujący deweloperów do kładzenia kabla światłowodowego w nowych budynkach”, Ministerstwo Infrastruktury informuje, że wykreślenie z projektu ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych regulacji wprowadzającej obowiązek wyposażania nowobudowanych budynków w łącza światłowodowe zostało przedłożone przez resort na posiedzenie Rady Ministrów - autopoprawką przedstawioną osobnym pismem. Rezygnacja z omawianego przepisu została zaakceptowana przez Radę Ministrów wraz z przyjęciem tekstu ustawy w dniu 3 listopada 2009 r. Informacja o fakcie wykreślenia ww. przepisu została zamieszczona na stronach BIP Ministerstwa Infrastruktury w dniu 10 listopada 2009 r.

Wprowadzenie takiego obowiązku byłoby niezgodne z zasadą neutralności technologicznej. Poza niewątpliwymi zaletami światłowodu, należy także wskazać, iż korzystanie z takiego łącza doprowadzonego do lokalu mieszkalnego, związane jest z koniecznością posiadania przez użytkownika końcowego specjalnego modemu (routera). Najtańsze modemy to wydatek ok. 100 zł, natomiast średnie ich ceny kształtują się w przedziale 1000-7000 zł.
Podkreślić należy, że w żadnym z krajów europejskich nie wprowadzono obowiazku doprowadzania światłowodów do mieszkań. Jedynie we Francji, w art. L111-5-1 ustawy o budownictwie i mieszkalnictwie postanowiono, iż nowe budynki grupujące kilka mieszkań lub lokali użytkowych muszą być wyposażone w linie światłowodowe o wysokiej prędkości niezbędne dla podłączenia każdego mieszkania lub lokalu użytkowego do użytkowania sieci łączności elektronicznej poprzez sieć światłowodową o dużej prędkości, dostępną publicznie. Trudno ocenić jak powyższy obowiązek jest realizowany w praktyce, jak również dokonać oceny jego wprowadzenia, bowiem dotyczy on budynków, na konstrukcję których wydano pozwolenie po 1 stycznia 2010 r., a jeśli zawierają więcej niż 25 lokali, po 1 stycznia 2011 r.


Wreszcie, wykreślony przepis miał charakter jedynie informacyjny. Zgodnie z jego brzmieniem, zakres nakładanego obowiązku, określać miały przepisy w sprawie warunków techniczno - budowlanych wydane na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Obecnie obowiązujące rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690) w § 56 stanowi, iż budynek mieszkalny wielorodzinny, budynek zamieszkania zbiorowego i budynek użyteczności publicznej powinien być wyposażony w instalację telekomunikacyjną, a w miarę potrzeby również w inne instalacje, takie jak: telewizji przemysłowej, sygnalizacji dzwonkowej lub domofonowej, w sposób umożliwiający zapewnienie ochrony instalacji przed dostępem osób nieuprawnionych.


W tym miejscu należy wskazać, że do projektu ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (druk nr 2546) Sejmowa Komisja Infrastruktury na posiedzeniu w dniu 18 marca 2010 r. przyjęła poprawkę, zgodnie z którą w celu zapewnienia świadczenia użytkownikom usług telefonicznych, usług transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu oraz usług rozprowadzania cyfrowych programów radiowych i telewizyjnych w wysokiej rozdzielczości przez różnych dostawców, nowo powstające i modernizowane budynki powinny być wyposażone, zgodnie z przepisami w sprawie warunków techniczno – budowlanych wydanych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, z późn. zm.), w instalację telekomunikacyjną umożliwiającą przyłączenie do publicznych sieci telekomunikacyjnych wykorzystywanych do świadczenia tych usług, przy zachowaniu zasady neutralności technologicznej.


A zatem, ustawodawca nakłada obowiązek zapewnienia w budynkach dostępu do nowoczesnych usług telekomunikacyjnych, jednakże nie rozstrzyga w jaki sposób można osiągnąć ten cel. Możliwe jest to, więc w drodze, np. instalacji światłowodu, instalacji kilku tradycyjnych kabli przeznaczonych do różnych technologii, bądź też poprzez zbudowanie kanalizacji budynkowej z tzw. pilotażem, umożliwiającym instalację różnych kabli w trakcie eksploatacji budynku stosownie do aktualnych potrzeb. Poprawka ta jest powiązana z poprawką do art. 81 ust. 2 projektu, która zakreśla 18 miesięczny termin od dnia wejścia w życie ustawy na nowelizację ww. rozporządzenia ws. warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie, które określi szczegółowe warunki techniczne wykonania tego obowiązku.


Ponadto, projekt ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych zawiera przepis zmieniający art. 5 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym obiekt budowlany wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy projektować i budować zapewniając możliwość dostępu do usług telekomunikacyjnych, w szczególności w zakresie szerokopasmowego dostępu do Internetu.


Jak wynika z powyższego, ustawodawca nie rezygnuje z regulacji zapewniającej dostęp użytkowników końcowych w ich miejscu zamieszania do nowoczesnych usług telekomunikacyjnych.


Projekt ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych obejmuje także regulacje mające na celu rozwój szkieletowej infrastruktury telekomunikacyjnej. Należy wyraźnie podkreślić, iż liczne tezy zawarte w wywiadzie dotyczą właśnie takiej infrastruktury, a nie kwestii wewnętrznego okablowania budynków. Ustawa przewiduje między innymi rozwiązanie wskazane w wywiadzie jako nowatorskie podejście Holandii, czyli dzielenie się łączami przez konkurentów. Rozdział 4 projektu kompleksowo reguluje instytucję odrębnej własności elementów infrastruktury telekomunikacyjnej i wprost przewiduje możliwość ustanawiania odrębnej własności włókien światłowodowych, co ma zachęcić przedsiębiorców do współinwestowania. Dzięki temu, łatwiejsze będzie dla przedsiębiorców dzielenie ryzyka inwestycyjnego, co będzie stanowiło istotna zachętę do jego podejmowania.


W projekcie ustawy znajdują się także przepisy dotyczące ułatwień w zakresie lokalizacji szczególnej formy inwestycji, jaką są regionalne sieci szerokopasmowe (sieci szerokopasmowe realizowane przez samorząd województwa lub porozumienie jednostek samorządu terytorialnego, budowane ze środków UE). Sieci te stanowią sieci szkieletowe, do których przedsiębiorcy telekomunikacyjni będą mogli uzyskiwać dostęp telekomunikacyjny. Skrócenie ścieżki inwestycyjnej dla tych projektów umożliwi pełne wykorzystanie funduszy europejskich przekazywanych m.in. w ramach takich programów operacyjnych jak: „Program Operacyjny Innowacyjna Gospodarka 2007-2013” czy „Program Operacyjny Rozwój Polski Wschodniej 2007-2013”. Temu celowi służy również wprowadzany projektem obowiązek Prezesa UKE sporządzania dla terytorium Rzeczypospolitej Polskiej inwentaryzacji przedstawiającej pokrycie kraju istniejącą infrastrukturą telekomunikacyjną, w tym łączami światłowodowymi oraz sieciami bezprzewodowymi, zapewniającymi lub umożliwiającymi zapewnienie szerokopasmowego dostępu do Internetu. Dzięki takiej inwentaryzacji będzie możliwe stworzenie map obszarów, na których nie ma dostępu do Internetu, a to z kolei pozwoli na absorpcję środków unijnych przeznaczonych na rozwój sieci szkieletowych. Bowiem, wsparcie może zostać przyznane tylko na inwestycje na obszarach, na których obecnie nie ma możliwości skorzystania z szerokopasmowego internetu.


Wspomnieć należy, że na lata 2007–2013 Polska ma przyznane ze środków UE ok. 1 mld euro na budowę infrastruktury internetowej. Jak wynika z danych Urzędu Komunikacji Elektronicznej, te pieniądze są na razie wykorzystywane w niewielkim stopniu. Do tej pory do beneficjentów trafiło zaledwie 2 proc. tej kwoty, czyli ok. 18 mln euro. Przeszkodą były m.in. problemy z mapami dostępu do sieci.


Podsumowując, należy podkreślić, iż całokształt regulacji zawartych w projekcie ustawy o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych sprzyja promocji nowoczesnych technologii w telekomunikacji, a także rozwojowi konkurencji na rynku telekomunikacyjnym, co powinno przynieść efekty w postaci zwiększenia dostępności usług telekomunikacyjnych, w tym szerokopasmowych, dla społeczeństwa.

Źródło: Ministerstwo Infrastruktury

, wydruk, pdf , Prześlij znajomym

prawo, światłowody, ustawa, MI:

Jesteś pierwszym, który to przeczytał

przeczytaj_tresc_ponownie